Click here to view the embedded video.

Poniżej piosenka: What’s I Said oraz My Funny Valentine:

Click here to view the embedded video.

Click here to view the embedded video.

Więcej zdjęć po wejściu w temat.

[Show as slideshow]

Foto Igor Adamiak.

Więcej zdjęć po wejściu do tematu.

[Show as slideshow]

Więcej o Karen Edwards:

Wokalistka, pianistka, kompozytorka. Urodzona w Greenville (Południowa Karolina, USA). Pierwszą edukacje muzyczną odebrała u swego ojca, dyrektora muzycznego lokalnego kościoła Baptystów. Od dzieciństwa muzyka soul i gospel stała się główną inspiracją tej wybitnej pieśniarki i pianistki. Mrs. Edwards ukończyła studia na uniwersytecie North Texas w klasie fortepianu. Jest niezwykłą pianistką i wokalistką wielokrotnie nagradzaną muzycznym “Oscarem” Grammy Award for Jazz Performance.

Współpracowała sukcesywnie z wieloma światowej sławy artytami takimi jak Price, Stevie Wonder, Paebo Bryson, Tonny Bennett czy Pharoah Sanders. Występowała w klubach i teatrach muzycznych Nowego Jorku i Los Angeles. Prowadziła telewizyjny, cotygodniowy show w Atlancie. Występowała na całym świecie, a po udanych koncertach w Niemczech otrzymała propozycję uczenia jazzowego śpiewu i improwizacji w Monachijskim Konserwatorium Muzycznym im. Richarda Straussa. Jako aktorka – Karen Edwards zagrała również w kilku filmach muzycznych. To jedna z najciekawszych amerykańskich wokalistek młodego pokolenia a jej koncerty – to niezwykłe przeżycie muzyczne i znakomity show.

Od kilku lat Karen Edwards współpracuje z Jarkiem Śmietaną i jego triem, z którym odbyła wiele koncertów w całej Europie. W marcu zeszłego roku nakładem JSR ukazała się płyta “Karen Edwards & Jarek Śmietana – Everything Ice”. Koncerty w Polsce będę prezentacją i promocją tej płyty.

tekst: materiały promocyjne Organizatora Festiwalu

To niezwykła orkiestra, bowiem w dużej mierze obsadzona członkami, jakże uzdolnionej muzycznie rodziny Carlingów. Orkiestra należy do ścisłej czołówki szwedzkiego jazu – znana nie tylko w krajach skandynawskich, ale także w całej Europie. Ich muzyka opiera się na najlepszych światowych wzorach takich big bandów jak Duka Ellingtona, Tommy Dorsay’a, Benny Goodmana, czy Count’a Basie’go.

Big Band Gunhild Carling jest kontynuacją stricle rodzinnego zespołu dixielandowego Carling Family w którym zadebiutowała (185) na puzonie obecna liderka big bandu… 10 letnia Gunhild! Jeszcze jako dziecko otrzymała w nagrodę prestiżowe stypendium im. Loisa Armstronga. Po puzonie przyszła kolej na inne instrumenty – trąbka, saksofon, fortepian, harfa, a nawet kobza! Dorosła już Gunhild stała się znakomitą multiinstrumentalistką, a niezwykły talent zaowocował pomysłem na dużą orkiestrę, która pod jej kierownictwem odnosi znaczące sukcesy artystyczne.

Click here to view the embedded video.

(Gunhild Carling Big Band – Amazing Grace na kobzie)

Świetne aranżacje i mistrzowskie opanowanie instrumentów wszystkich członków orkiestry przekładają się na wyjątkowe brzmienie a solówki Gunhild na wielu instrumentach, a także znakomite partie wokalne leaderki tworzą żywiołowy show, zapewniając słuchaczom niezapomniane wrażenia artystyczne.

tekst i foto: materiały promocyjne Organizatora Festiwalu

Program Festiwalu można przeczytać tutaj.

Biuro Organizacyjne Festiwalu
Centrum Kultury i Sztuki w Siedlcach
ul. Bpa I. Świrskiego 31, 08-110 Siedlce
tel. 025 6446800, email: ckis@ckis.siedlce.pl

Biuro Organizatora Konkursu
Siedleckie Stowarzyszenie Jazzowe
Ul. Piłsudskiego 7, 08-110 Siedlce
tel. 608772011, 509764999, email: zarzad@ssj.org.pl

Unikalny projekt, który przerodził się w najnowszą płytę artystki. Jest to opowiedziana muzyką i słowem historia przedstawiająca losy najwybitniejszych, legendarnych kobiet śpiewających bluesa i jazz, walczących o swoje miejsce w świecie, w którym napiętnowane są nienawiścią, cierpieniem, odrzuceniem i pogardą tylko dlatego, że ich kolor skóry jest czarny. Te wstrząsające i zarazem budujące historie ich życia, a także niezwykle piękna i głęboka treść ich pieśni są myślą przewodnią programu. Muzyka jestnak pozwala naszym bohaterkom unieść się ponad wszelkie przeciwności losu, a radość, wzruszenie, miłość i nadzieja dają nam śpiewajac, staje się ich wielkim zwycięstwem. Poprzez nadzwyczajnie bliską, wieloletnią więź, która łączy Ewę z tymi kobietami, jest ona w stanie oddać perfekcyjnie klimat muzyki i wprowadzić słuchaczy w atmosferę tamtych wydarzeń.

Opowiadana historia zabierze słuchaczy w muzyczną podróż w czasie począwszy od Bessie Smith pierwszej, nagranej w latach 20. przez legendarnego Johna Hammonda śpiewaczki bluesowej („Nobody Knows You When’re Down and Out”), poprzez erę swingu z niepowtarzalną Billie Holiday („They Can’t Take That Away From Me”, „Willow Weep For Me”), potem lata 50 gdy pierwsze Damy BLuesa wkroczyły na listy przebojów muzyki Pop z Dinahą Washington i Peggy Lee na czele („What A Difference A Day Makes”, „Fever”, „Black Coffee”) kończąc na erze wokalistki improwizowanej która rozpoczęła się w latach 60. z Ellą Fitzegerald i Saharą Vaughn na czele („How High The Moon”, „Lullaby of Birdland”, „Cry me a River”).

tekst i foto: materiały promocyjne Organizatora Festiwalu

Program Festiwalu można przeczytać tutaj.

Jest jedną z najpopularniejszych polskich piosenkarek. Pochodzi ze znakomitej rodziny muzycznej (ojciec Krzysztof Sadowski pianista i organista jazzowy, kompozytor i aranżer, matka Urszula Urbańska wokalistka i flecistka jazzowa). Maria Sadowska to osoba niezwykle uzdolniona – śpiewa, komponuje, pisze teksty, jest liderem zespołu, aranżerem, producentem i żeby nie było dość… reżyserem filmowym. Z muzyką jazzową związana jest od zawsze, a swój wokalny kunszt doskonaliła przez kilka lat w Los Angeles. Pierwszą solową płytę nagrała w wieku 14 lat (!), a następną 3 lata później, pierwszy zaś „dorosły” krążek to kompilacja poezji Marii Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej z nowoczesną muzyką klubową i jazzem („Marysia Sadowska”, 2004). Fascynacia artystki jazzem zaowocoała niewątpliwym sukcesem, jakim dla tak młodek wokalistki było zajęcie czwartego miejsca w wankiecie Jazz Forum w kategorii „Wokalistka Roku” (2007). W październiku ubiegłego roku za wybitne osiągnięcia twórcze i artystyczne otrzymała Nagrodę Artystyczną Polskiej Estrady. Największym jednak wyróżnieniem i zaszczytem był koncert na 50 jubileuszowym Jazz Jamboree 2008 wykonany wspólnie przez Marię Sadowską i Michel’a Legrand’a.

Click here to view the embedded video.

(Marysia Sadowska – Kiedy nie ma miłości)

Propozycja artystki na Festiwal Standardów Jazzowych to koncert „Tribute to Komeda” oparty na wydanej dwa lata temu płycie o tym samym tytule. Projekt poświęcony jest pamięcie Krzysztofa Komedy, najznakomistrzego polskiego muzyka jazzowego. Komeda, znany także jako kompozytor muzyki filmowej, był przede wszystkim twórcą cudownych tematów jazzowych stanowiących dzisiaj standardy tej muzyki. To właśnie po nie sięgnęła Marysia i zamieniła tematy jazzowe na piosenki odkrywając przed nami świat, nowe spojrzenie na muzykę Komedy. Klimat muzyczny koncertu to jazzująca elektronika obfitująca w inspiracje zarówno tradycją jak i nowoczesnymi nurtami.

tekst i foto: materiały promocyjne Organizatora Festiwalu

Program Festiwalu można przeczytać tutaj.

Wokalistka, pianistka, kompozytorka. Urodzona w Greenville (Południowa Karolina, USA). Pierwszą edukacje muzyczną odebrała u swego ojca, dyrektora muzycznego lokalnego kościoła Baptystów. Od dzieciństwa muzyka soul i gospel stała się główną inspiracją tej wybitnej pieśniarki i pianistki. Mrs. Edwards ukończyła studia na uniwersytecie North Texas w klasie fortepianu. Jest niezwykłą pianistką i wokalistką wielokrotnie nagradzaną muzycznym „Oscarem” Grammy Award for Jazz Performance.

Współpracowała sukcesywnie z wieloma światowej sławy artytami takimi jak Price, Stevie Wonder, Paebo Bryson, Tonny Bennett czy Pharoah Sanders. Występowała w klubach i teatrach muzycznych Nowego Jorku i Los Angeles. Prowadziła telewizyjny, cotygodniowy show w Atlancie. Występowała na całym świecie, a po udanych koncertach w Niemczech otrzymała propozycję uczenia jazzowego śpiewu i improwizacji w Monachijskim Konserwatorium Muzycznym im. Richarda Straussa. Jako aktorka – Karen Edwards zagrała również w kilku filmach muzycznych. To jedna z najciekawszych amerykańskich wokalistek młodego pokolenia a jej koncerty – to niezwykłe przeżycie muzyczne i znakomity show.

Od kilku lat Karen Edwards współpracuje z Jarkiem Śmietaną i jego triem, z którym odbyła wiele koncertów w całej Europie. W marcu zeszłego roku nakładem JSR ukazała się płyta „Karen Edwards & Jarek Śmietana – Everything Ice”. Koncerty w Polsce będę prezentacją i promocją tej płyty.

tekst i foto: materiały promocyjne Organizatora Festiwalu

Program Festiwalu można przeczytać tutaj.

Poniżej prezentujemy program ramowy Festiwalu:

24 kwietnia (piątek):
- Finał XII Ogólnopolskiego Konkursu Standardów Jazzowych im. Henryka Majewskiego
- Gwiazda wieczoru – Karen Edwards (USA) & Jarek Śmietana Trio

25 kwietnia (sobota):
- Finał XII Ogólnopolskiego Konkursu Standardów Jazzowych im. Henryka Majewskiego
- Gwiazda wieczoru – Marysia Sadowska z zespołem w programie „Tribute to Komeda”

26 kwietnia (niedziela):
- Konkret Laureatów XII Ogólnopolskiego Konkursu Standardów Jazzowych im. Henryka Majewskiego
- Uroczyste wręczenie dyplomów i nagród
- Gwiazda wieczoru – Ewa Cybulska w programie „Kobiety Bluesa”
- Gwiazda wieczoru – Big Band Gunhild Carling (Szwecja)

Biuro Organizacyjne Festiwalu
Centrum Kultury i Sztuki w Siedlcach
ul. Bpa I. Świrskiego 31, 08-110 Siedlce
tel. 025 6446800, email: ckis@ckis.siedlce.pl

Biuro Organizatora Konkursu
Siedleckie Stowarzyszenie Jazzowe
Ul. Piłsudskiego 7, 08-110 Siedlce
tel. 608772011, 509764999, email: zarzad@ssj.org.pl

Autor galerii: Igor Adamiak

Zapraszamy do galerii!

[Show as slideshow]

Na rozgrzewkę organizatorzy zaserwowali występ nestora polskich scen jazowych – Jana Ptaszyna Wróblewskiego. Miło było posłuchać dobrego muzycznego rzemiosła. Również drugi polski reprezentant, flecista Krzysztof Popek (z międzynarodowym składem) stanął na wysokości zadania. Niemniej i tak uwaga wszystkich skupiona była na dwóch spektakularnych koncertach Billa Evansa oraz Grażyny Auguścik i Paulinho Garcii. I rzeczywiście, oni okazali się niekwestionowanymi bohaterami festiwalu. Amerykański saksofonista Bill Evans dał porywający koncert, a zaskarbił sobie sympatię siedleckich jazz-fanów energetyczną mieszanką jazzu i muzyki bluegrass.

Jego występ imponował szybkimi zmianami konwencji i nastroju. Evans porwał słuchaczy w emocjonującą podróż przez Amerykę – od Nashville po jazz nowoczesny. Fantastycznie sekundowali mu w tym Chris Howe (jeden z czołowych jazzowych skrzypków) i basista Mark Egan (znany z zespołu Pata Metheny’ego, grał też ze Stanem Getzem). Muzykom zasłużenie zgotowano wspaniałe przyjęcie.

Wcale nie mniej oczarowali siedlecką widownię Grażyna Auguścik i Paulinho Garcia. Ona – wybitna polska wokalistka jazzowa. On – Brazylijczyk, z wykształcenia inżynier fizyk, z zamiłowania muzyk. Oboje mieszkają w Chicago. Współpracują ze sobą od dwunastu lat, nagrali wspólnie trzy albumy. Ich siedlecki koncert wypełniła muzyka utrzymana w wyjątkowo spokojnym, stonowanym klimacie. Niektórzy gotowi przysiąc, że muzyka, brazylijska to wulkan energii – gorące, taneczne rytmy. Otóż niekoniecznie. Ma też w sobie dużo ujmującej subtelności. Szczególnie, gdy są to kompozycje Carlosa Jobima, cudowne samby i bossa novy. Nasi artyści śpiewali o wiecznej wędrówce za sensem życia – miłością, o bólu i rozstaniu, w języku portugalskim i po polsku. Głosy Paulinho i pani Grażyny, mimo że pozbawione jakiejś szczególnej maestrii (nienarzucające się, a czasem nawet szepczące), brzmiały doprawdy wspaniale. Paulinho, oprócz tego, że śpiewał, grał na gitarze, i to w sposób zjawiskowy. Gitara jest u niego jednocześnie instrumentem harmonicznym i perkusyjnym, wybija też linię basu. Dwójce artystów towarzyszył na scenie kwartet smyczkowy. To, co najpiękniejsze w tym występie, było jednak na sam koniec. G. Auguścik pięknym, krystalicznie czystym głosem wykonała „Sambę przed rozstaniem”. Zrobiła to w taki sposób, że wszystkim przeszły ciarki po plecach. Potem były bisy, podpisywanie płyt i autografy. Jak widać, gwiazdy w tym roku świeciły mocno! W ramach festiwalu tradycyjnie już odbył się XI Ogólnopolski Konkurs Standardów Jazzowych. I stał na bardzo wysokim poziomie. – Właśnie ów poziom sprawił, że słuchanie zespołów konkursowych stało się dla nas frajdą, a nie obowiązkiem. Było naprawdę milutko – oświadczył przewodniczący jury, J. P. Wróblewski. A werdykt był jednomyślny. Zwyciężył zespół GPS (Warszawa). II nagroda przypadła zespołowi Strike The Bars. Przyznano także nagrodę indywidualną saksofoniście Marcinowi Kaletce. No cóż, temu Festiwalowi towarzyszyły spore oczekiwania. Myślę jednak, że zostały one spełnione i chyba nikt nie poczuł się zawiedziony.

źródło: tygodnik.siedlecki.pl

]]> http://www.esiedlce.pl/2008/04/22/spelnione-oczekiwania/feed/ 1